Jurnal
Clopotarul
1 min lectură·
Mediu
Diiing-daaang...
Diing-daang, diing-daang...
Ding-dang, ding-dang, ding-dang... -
sună
alungă liliecii
chiriași ai sufletului cedând
tavanul mucezit rândunicilor
A găsit cheia
nu era decât sub covorul de la ușa
inimii plină de cari a șters-o
de praf și rugină cu băsmăluța
proaspăt spălată urcând
fără a-și cere voie
le-a luat de funii și:
Diiing-daaang...
Diing-daang, diing-daang...
Ding-dang, ding-dang, ding-dang...
Ei se întreabă:
Să fi...???
Ei parcă așteaptă doar asta
nu știu că o clopotniță
are cântece albe gri
nu știu că uneori
poate o singură dată
să răsune seninul
să curgă în cer să inunde
toate canalele sanguine
de la apus la...
Ding-dang, ding-dang, ding-dang...
Diing-daang, diing-daang...
Diiing-daaang...
003472
0
