"Poor Hera" – 5199 rezultate
0.04 secundeMeilisearchGeorges Brassens
Georges Brassens, né à Sète, Hérault, le 22 octobre 1921, mort à Saint-Gély-du-Fesc, Hérault, le 29 octobre 1981, est un poète auteur-compositeur-interprète français. Il mit en musique et interpréta, en s’accompagnant à la guitare, plus d'une centaine de ses poèmes et ceux d’autres poètes dont Paul Fort. Il enregistra de 1952 à 1976, 14 albums. Il reçu le Grand Prix de poésie de l'Académie française en 1967. Il est l’auteur des chansons: Les Copains d'abord, Chanson pour l'Auvergnat, Bancs publics, La Mauvaise réputation, Je me suis fait tout petit, L’Orage, Dans l’eau de la claire fontaine, Les Trompettes de la renommée, Supplique pour être enterré à la plage de Sète, La non-demande en mariage, Mourir pour des idées et, sur un poème d’Antoine Pol, Les Passantes. Georges Brassens est né dans un quartier populaire du port de Cette (le nom de la ville ne sera orthographié Sète qu’en 1928). Dans la maison familiale[1] il est entouré de sa mère Elvira, de son père...
8 poezii, 0 proze
Joseph Delteil
Joseph Delteil, né à Villar-en-Val (Aude), le 20 avril 1894 et mort le 16 avril 1978 à La Tuilerie de Massane (Hérault), est un écrivain et poète français. Né dans la ferme de La Pradeille, d’un père bûcheron-charbonnier et d’une mère illettrée, Joseph Delteil vit les quatre premières années de son enfance à la Borie (construction de pierres sèches) de Guillaman, à 30 kilomètres au sud de Carcassonne, dans le Val de Dagne. De cette masure, il ne reste aujourd’hui que des moignons de murs, que l'on peut toujours voir en randonnant sur le "sentier en poésie" créé par Magalie Arnaud et ses amis, maire de Villar-en-Val pour honorer la mémoire du poète. En 1898, son père achète une parcelle de vignes à Pieusse (30 kilomètres plus loin). C’est là, dira Delteil, son "village natal", au cœur des Corbières, "où le paysage s’élargit, où l’on passe de la forêt au soleil, de l’occitan au français". Il y demeure jusqu’à son certificat d’étude (1907), puis il intégre l’école Saint-Louis à Limoux....
1 poezii, 0 proze
Thomas Moore
Thomas Moore (1779-1852) Irish poet, friend of Lord Byron and P.B. Shelley. Moore\'s writings range from lyric to satire, from prose romance to history and biography. His popular IRISH MELODIES appeared in ten parts between 1807 and 1835. Moore was a good musician and skillful writer of songs, which he set to Irish tunes, mainly of the 18th century. \'Tis the last rose of summer, Left blooming alone; All her lovely companions Are faded and gone. (from \'The Last Rose of Summer\') } Thomas Moore was born in Dublin as the son of a grocer. His background was poor and he never varnished it. In his poem \'Epitaph on a Tuft-Hunter\' he mocked snobbery: \"Heaven grant him now some noble nook / For, rest his soul! he\'d rather be / Genteelly damn\'d beside a Duke, / Than sav\'d in vulgar company.\" Moore studied at Trinity College, Dublin and London, and published his first book, THE POETICAL WORKS OF THOMAS LITTLE, in 1801. He became in 1803 a civil officer to Bermuda, where he stayed for a...
2 poezii, 0 proze
Edna St. Vincent Millay
Edna St. Vincent Millay (February 22, 1892 – October 19, 1950) was an American lyrical poet and playwright and the first woman to receive the Pulitzer Prize for Poetry. She was also known for her unconventional, bohemian lifestyle and her many love affairs. She used the pseudonym Nancy Boyd for her prose work. Millay was born in Rockland, Maine to Cora Lounella, a nurse, and Henry Tollman Millay, a schoolteacher who would later become superintendent of schools. Her middle name derives from St. Vincent's Hospital in New York, where her uncle's life had been saved just prior to her birth. In 1904 Cora officially divorced Millay's father for financial irresponsibility, but they had been separated for some years prior. Struggling financially, Cora and her three daughters — Edna (who would later insist on being called "Vincent"), Norma, and Kathleen — moved from town to town, counting on the kindness of friends and relatives. Though poor, Cora never traveled without her trunk full of...
4 poezii, 0 proze
Anne Bronte
Anne Bronte s-a nascut la 17 ianuarie 1820 la Thornton, Yorkshire, Anglia. Era cel mai mic dintre cei sase copii ai reverendului Patrick si a sotiei sale Maria Bronte. Alaturi de celelalte doua surori ale sale, Charlotte si Emily si de fratele Branwell, ea a supravietuit mamei, care moare in 1821, si altor doua surori, Maria si Elizabeth, care au decedat in acelasi an – 1825. Cea mai mica dintre surorile Bronte, Anne a ramas in istoria literaturii britanice ca romancier si poet. Initial ea a folosit ca si surorile sale un pseudonim masculin, Acton Bell, pentru a publica in prima lor carte – de fapt una dintre primele carti publicate exclusiv de catre autori-femei. In volumul lor de debut POEMS BY CURRER, ELLIS AND ACTON BELL (Poeme de Currer, Ellis si Acton Bell, 1846, vandut in doar doua exemplare) Anne isi exprima dorinta de libertate “Poor restless dove, I pity thee; / And when I hear thy plaintive moan, / I mourn for thy captivity, / And in thy woes forget mine own.” – Biata...
16 poezii, 0 proze
Juan de Jáuregui
Juan de Jáuregui y Aguilar (Sevilla, 24 de noviembre de 1583, - Madrid, 11 de enero de 1641), poeta, erudito y pintor español del Siglo de Oro. Sus padres fueron el riojano Miguel Martínez de Jáuregui, señor de Gandul y Marchenilla, caballero veinticuatro de Sevilla y doña Isabel Hurtado de la Sal. El padre de origen hidalgo y de ascendencia vasca (su abuelo Martín de Jáuregui era natural de Vergara, y la madre perteneciente a la oligarquía comercial sevillana). Es común encontrar en fuentes biográficas actuales a Juan de Jáuregui apellidado como \"Martínez de Jáuregui y Hurtado de la Sal\" cuando ni él ni ninguna fuente de la época utilizó esos apellidos. El \"Martínez\" de su padre es un patronímico que indicaba que éste era hijo de Martín, el apellido propiamente dicho era Jáuregui. El apellido de su madre era \"de la Sal\" (era hija de Lucas de la Sal) pero se antepuso el \"Hurtado\" por haber heredado una importante patrimonio de un tio suyo apellidado así. Juan de Jáuregui tomó...
1 poezii, 0 proze
Serge Brussolo
Au milieu des années 80, Serge Brussolo éclate comme une bombe dans le paysage de la science-fiction française. Ecrivain prolifique alimentant la collection \"anticipation\" du Fleuve Noir mais publié aussi dans la collection \"Présence du futur\" de Denoël, Brussolo attire les feux de l\'actualité et se crée un fidèle public de fans. Il est vrai que Brussolo apporte une perspective nouvelle à la science-fiction française, une autre dimension : celle de la folie et de la démesure. Fourmillant d\'idées, ses romans de science-fiction explorent jusqu\'à l\'absurde les conséquences d\'hypothèses folles amenant le développement de sociétés démentes, la situation la plus banale devenant vite un cauchemar, l\'homme n\'étant plus qu\'un fétu balloté au gré des visions hallucinées de l\'auteur. Brussolo n\'hésite pas non plus à laisser à ses romans des fins ouvertes ou dramatiques pour le héros, amenant la surprise et une cassure par rapport au quasi-nécessaire...
4 poezii, 0 proze
Guy de Maupassant
El 5 de Agosto de 1850 nace René Albert Guy de Maupassant, su madre sostuvo que nació en el castillo de Miromesnil en el distrito de Tourville-sur-Arques, aunque se sabe que posiblemte fue en Fécamp. Su infancia se desarrolló primero en Étretat, y más adelante en Yvetot y se vió entristecida por las continuas disputas entre un padre disoluto y violento y una madre neurótica, aunque se sabe que ella fue su mentora literaria. Maestro indiscutible dominó la narrativa dandole un matíz sórdido y muy humano; esto se refleja tanto en sus relatos, así como también en sus tres colecciones de recuerdos de viajes, y en sus seis novelas, entre ellas se pueden citar: \"Una vida\" de 1883; \"Bel Amí\" de 1885; \"Los dos hermanos\" de 1888; \"La mano izquierda\" de 1889 y \"Nuestro corazón\" de 1890. Encontro una muerte prematura el 6 de julio de 1893 debido a las crisis nerviosas ocasionadas por una sífilis hereditaria.
1 poezii, 0 proze
Luis Hernandez Camarero
Luis Hernández (1941-1977), considerado uno de los mayores poetas de su generación, llegó a publicar en vida solo un trío de breves poemarios a principios de la década de 1960. A partir de 1965 optó por un sistema de creación marginal que consistía en crear cuadernos artesanalmente, con variados y cuidadosos recursos gráficos, e ir regalándolos desaprensivamente, cual muestras de un arte efímero que no condescendía a la edición ni siquiera a la lectura. El poeta no guardaba copia de estos cuadernos, que solían repetirse parcialmente y no siempre poseían una estructura. Esta actitud ante la creación, al lado de diversos elementos llamativos de su vida personal, consiguieron para el poeta una rápida y no deseada mitificación. En su poesía son constantes los elementos coloquiales, irónicos, urbanos y las referencias y citas cultas. La poesía de Hernández se caracteriza por un tono aparentemente muy ligero, un recuperar elementos poéticos de la cotidianidad y un trascendente desenfado que...
3 poezii, 0 proze
Alfonso de Valdés
Alfonso de Valdés (Cuenca (España), 1490 – Viena, 1532) ha sido considerado por la crítica como cabeza del erasmismo español, junto con su hermano Juan. Escritor y secretario para cartas latinas del emperador Carlos V, nacido en Cuenca a finales del siglo XV. No se sabe exactamente en qué año, pero lo que sí que se ha descubierto recientemente es que él y su hermano Juan, autor del Diálogo de la lengua, eran gemelos. Lo acaba de demostrar Manuel Amores (Papeles del Huécar, nº 15, abril-mayo de 2004, p. 28) al exhumar el testimonio de "Sancho Muñoz, vecino de Cuenca", que el 16 de junio de 1513 declara, como testigo, lo que le dijo Fernando de Valdés, el padre de los escritores: "que tenía guardadas las camisicas en que habían salido envueltos sus dos hijos del vientre de su madre, de los que nacieron de una ventregada" (y parece referirse a esos dos hijos, puesto que hay testimonios sobre su gran parecido; ya Erasmo los llamaba "gemellus"). Fernando de Valdés...
1 poezii, 0 proze
tainele destinului
de Ovidiu Oana
taina e privilegiu de forță și putere, idee de tezaur și-i pusă sub tăcere eroul de la Themis, cu trudă dezvelise secretul despre Zeus și spre popor pornise. s-a răzbunat Olimpul și-n fiare l-a legat...
Divina Tragedie
de Adrian Erbiceanu
Vină Zeiță și dă-mi ajutorul, Odată ajuns la Poarta cea mare, Putere să am să fiu naratorul A tot ce cu mintea clarvăzătoare, Ai să mă-ndrumi să aștern pe hârtie, De \"Sus\" de-o să am sau nu,...
A lover\'s complaint
de William Shakespeare
FROM off a hill whose concave womb re-worded A plaintful story from a sistering vale, My spirits to attend this double voice accorded, And down I laid to list the sad-tun\'d tale; Ere long espied a...
Totul despre clopote
de Ovidiu Oana
Trilogia “Proiectul unei limbi universale” Partea I – “SUFLETUL Motto: “Prin clopot nu dai veste Doar unui singur om Ci zvoană - ’mpărățită Ce vine de la Dom” Clopotele în literatură - autori străini...
Poeme într-un vers
de Ion Pillat
Stelă funerară O umbră joacă ramul pe piatra unei umbre. Stelă de mim Cu plâns și râs de mască în mâini, nepăsător. Groapă nouă Pășește lin drumețe, pe moartă să n-o scoli. Colori Zambilele, nori...
Comando pentru România - V -
de Emil Iliescu
Scena XVI (Camera de hotel în care se află echipa operativă a românilor) Filip (urmărind prin aparatura video camera lui Barsumi) : D-le colonel, în camera lui Barsumi se petrec lucruri ciudate! Un...
De la Kosovo la Donețk
de viorel gongu
Ce se petrece astăzi în Ucraina? Suntem oripilați de „invazia„ rușilor pe teritoriul Ucrainei și, ținând seama de principii și de tratate internaționale care în urma unor acorduri internaționale,...
Manuc-Bei Mirzaian -I- <i> de Gheorghe Bezviconi</
de Paul Bogdan
Redau publicului larg o istorie scrisă nu demult. O istorie ce a fost publicată după știința mea în anii 60 dar care s-a pierdut pare-se în forma sa tipărită prin biblioteci sau aiurea, în cei 40 de...
Cugetari
de Delia Herascu
CUGETARI Imi poate spune cineva ce este moartea? Se pot scrie numeroase carti de catre toti teologii si sfintii, ca eu tot nu am s-o inteleg si nici nu am s-o pot accepta. Atatea discursuri si dogme...
804
de Parfenie Iliieas
Chiar așa să fie... Măi băiete nu scrii tu poezie... Da e o așa o bucățică de frîntură din corect... O Por-cărire din Gripa de Por-cine... Și un pic de Mătrăgună... Fără plisc ea și fără Nume......
