Dac-as putea ramane in vis,
as ramane,
sa te visez,
caci demult te-am inchis,
intr-una din nopti,
cand cerul e stins,
in visele mele bune.
Se-ndreapa sufletul spre est,
spre rasarit sa ia
Creez o lume noua,
fara de crud sau rau,
o-mbrac in alb angelic
si-i dau numele tau.
Admir noua faptura
lipsita de cusur,
cu viata-mi pusa gaj
sa o pazesc imi jur.
Dar cer de iad
Tot singur,purtat de blestemul batran
prin negru si rosu de sange pagan,
mult rau am facut,totul vine-napoi
valuri si valuri de-amar si sudori.
Ma inec in pacat si-n gand negru fum
si crize de
Sunt trist,in intuneric stau,
Si peste toate astea
Cerul e de-un negru fin
Ce seamana cu moartea.
Imi zboara gandul far de sens,
Zburdand prin vechea casa
La zile ce au fost candva
Si dorul