"primero escribo la última palabra del poema" – 70 rezultate
0.01 secundeMeilisearchTirso de Molina
Nació en Madrid en el seno de una familia humilde. Cursó estudios de Humanidades e ingresa, en 1600, en el convento de la Merced, para ser ordenado un año más tarde en Guadalajara. Durante la primera década del XVII realiza estudios universitarios de Artes, Teología y Sagrada Escritura. Fue discípulo de Lope de Vega. Residió en conventos de Guadalajara, Toledo, Soria y Segovia. Se trasladó a Madrid y Toledo, y viajó a Santo Domingo. A su vuelta se traslada a Sevilla, En donde publicaria la primera parte de sus comedias. Escribió textos religiosos y una historia de su orden. Su estilo en la comedia es claro y libre de afectación. En 1632 es confinado en el convento de Cuenca, privándosele de su cargo de cronista. En 1635 se publicaron de la segunda a la quinta parte de sus obras. La más conocida es El burlador de Sevilla . Otras obras destacadas son, Marta la piadosa (de 1614) y Don Gil de las calzas verdes (1615) y El condenado por desconfiado, (1635). En 1646 fue elegido definidor...
3 poezii, 0 proze
paulo coelho
Paulo Coelho nace en Brasil en el año 1947, en el seno de una familia de clase media, hijo de Pedro, ingeniero, y Lygia, ama de casa. A los siete años ingresa en el colegio jesuita San Ignacio de Río de Janeiro. Paulo acaba odiando la naturaleza obligatoria de la práctica religiosa. Aunque no soporta ni rezar ni ir a misa, no todo allí va tan mal. En los austeros pasillos del colegio, Paulo descubre su verdadera vocación: ser escritor. Pronto gana su primer premio literario en un concurso escolar de poesía, y su hermana Sonia cuenta cómo se hizo con un premio de redacción al presentar a un concurso un escrito que el mismo Paulo había tirado a la basura. Sin embargo, los padres de Paulo tienen otro futuro planeado para su hijo. Pretenden que sea ingeniero y por eso intentan reprimir sus deseos de dedicarse a la literatura. Esta intransigencia y la lectura de Trópico de cáncer, de Henry Miller provocan una gran rebeldía en Paulo, quien empieza a desobedecer las normas familiares. Su...
0 poezii, 0 proze
Pedro de Quirós
(Sevilla, hacia 1590 - Madrid, 1667) Pedro de Quirós, poeta español. Profesó en el convento de Clérigos Menores de dicha ciudad hacia 1624. En 1659 fue nombrado propósito del colegio de su orden en Salamanca y reelegido en 1665, pero el mismo año pasó a ser visitador general de la provincia de España. Escribió versos latinos y castellanos. Su obra poética se conserva en el manuscrito Poesías divinas y humanas, que contiene sonetos, canciones sacras, romances, madrigales y una excelente Égloga al Nacimiento de Cristo. Su soneto A Itálica y el madrigal Tórtola amante fueron publicados por primera vez por Amador de los Ríos en 1838, y desde entonces aparecen en todas las antologías. En sus versos utilizó un lenguaje popular enriquecido por un cierto conceptismo.
1 poezii, 0 proze
Guy de Maupassant
El 5 de Agosto de 1850 nace René Albert Guy de Maupassant, su madre sostuvo que nació en el castillo de Miromesnil en el distrito de Tourville-sur-Arques, aunque se sabe que posiblemte fue en Fécamp. Su infancia se desarrolló primero en Étretat, y más adelante en Yvetot y se vió entristecida por las continuas disputas entre un padre disoluto y violento y una madre neurótica, aunque se sabe que ella fue su mentora literaria. Maestro indiscutible dominó la narrativa dandole un matíz sórdido y muy humano; esto se refleja tanto en sus relatos, así como también en sus tres colecciones de recuerdos de viajes, y en sus seis novelas, entre ellas se pueden citar: \"Una vida\" de 1883; \"Bel Amí\" de 1885; \"Los dos hermanos\" de 1888; \"La mano izquierda\" de 1889 y \"Nuestro corazón\" de 1890. Encontro una muerte prematura el 6 de julio de 1893 debido a las crisis nerviosas ocasionadas por una sífilis hereditaria.
1 poezii, 0 proze
Francisco de Rioja
Francisco de Rioja (Sevilla, 1583 - Madrid, 1659), poeta y erudito español del Barroco. Se licenció en leyes, se ordenó y fue canónigo de la catedral de Sevilla; fue renombrado teólogo y jurista, y amigo y protegido del Conde de Sanlúcar y Duque de Olivares don Gaspar de Guzmán, a cuyo servicio entró desde 1624; a su caída le acompañó al destierro en Loeches primero, y después en Toro. Fallecido el Conde-Duque, se retiró a Sevilla cansado y desengañado de las fortunas de la Corte. El Cabildo sevillano le designó entonces agente suyo en Madrid (1654), con cuyo cometido tuvo que volver a residir en la capital, y allí murió el 28 de agosto de 1659. Mantuvo relación literaria con Lope de Vega, Juan Pérez de Montalbán, Cervantes y muchos personajes de la aristocracia; fue bibliotecario de Felipe IV y cronista de Castilla. Durante largo tiempo su fama le halagó suponiéndole autor de dos de los grandes monumentos de la lírica de su tiempo, la Canción a las ruinas de Itálica,...
1 poezii, 0 proze
Gonzalo Rojas
Gonzalo Rojas (1917) Poeta nacido en Lebu, Chile. Inicia su itinerario poético como miembro del grupo surrealista Mandrágora entre los años 1939 y 1941. En 1948 publica su primera colección de poemas, La miseria del hombre. Después siguieron Contra la muerte (1964), Oscuro (1977), Transtierro (1979), Del relámpago (1981), 50 poemas (1982), El alumbrado (1986), Materia de testamento (1988), Desocupado lector (1990), Río turbio (1996), y dos recopilaciones: Antología de aire (1991) y Poesía selecta (1997). Ha recibido el Premio de la Sociedad de Escritores de Chile, el Premio Reina Sofía de Poesía Iberoamericana (1992) y el Premio José Hernández (1997), además del Premio Octavio Paz de Poesía y Ensayo (1998) y el Premio Cervantes (2003). Pertenece a la dinastía de los más intensos poetas en lengua española y su obra parca y rigurosa discurre incesante desde 1938. Ha sido traducido al francés, inglés, alemán e italiano entre otras lenguas. © epdlp * Pero yo soy el viento que sopla sobre...
15 poezii, 0 proze
Pablo de Rokha
Su verdadero nombre es Carlos Díaz Loyola, y nació el 17 de octubre de 1894 en Licantén, provincia de Curicó. Sus primeros estudios los realizó en la Escuela Pública N°3 y luego en el Internado del Seminario Conciliar de Talca. Trabajó como periodista en los diarios La Razón y La Mañana. Fundó las revistas "Dínamo" y "Multitud". Discutido, polémico siempre en su poesía y en sus actuaciones personales -famosos fueron sus entredichos con Neruda-, recibió el Premio Nacional de Literatura en 1965, por una creación que se mantuvo siempre bastante fiel a su poética original: Versificar a bofetadas, ser trágico, brutal y fuerte, y colgar una bufonada sobre la vida y la muerte. (De "Folletín del Diablo") Algunos de sus libros son: "Versos de infancia" (1916), "Sátira" (1918), "Los Gemidos" (1922), "Heroísmo sin alegría" (1927), "Suramérica" (1927), "Satanás" (1927), "Jesucristo" (1937), "Moisés" (1937), "Cuarenta y un poetas jóvenes de Chile" (1943), "Arenga sobre el arte" (1949), "Neruda y...
1 poezii, 0 proze
Concha Mendez Cuesta
Concepción Méndez Cuesta (Madrid, 27 de julio 1898 - México, diciembre 1986), poeta española de la Generación del 27. Se educó en un colegio francés cuya influencia se observó en sus primeros versos. Concha fue una joven arriscada, campeona de natación y gimnasta, al igual que su muy machista primer novio, Luis Buñuel, al que conoció veraneando en San Sebastián, con 19 años. Durante cinco años serán novios, hasta que ella se hartó del insufrible carácter de él. Fue en efecto una joven muy liberal, que se marchó de casa a la aventura cruzando océanos sólo por el placer de conocer mundo y cambiar de aires (en 1919 viajó a Londres, Buenos Aires y Montevideo en 1929), y en eso su carácter era similar al de su amiga de correrías, la pintora Maruja Mallo, de la que sólo se han destacado sus barrabasadas juveniles y sus amoríos con Miguel Hernández, entre otros famosos de la época. Durante la Guerra Civil colabora con distintos poemas en Hora de España y residió en Inglaterra, Francia y...
0 poezii, 0 proze
Affonso Romano de Sant\'Anna
Affonso Romano de Sant\'Anna (Belo Horizonte, 27 de março de 1937) é um escritor brasileiro. Biografia Nas décadas de 1950 e 1960 participou de movimentos de vanguarda poética. Em 1962 diplomou-se em letras e três anos depois publica seu primeiro livro de poesia, \"Canto e Palavra\". Em 1965 lecionou na Califórnia (Universidade de Los Angeles - UCLA), e em 1968 participou do Programa Internacional de Escritores da Universidade de Iowa, que agrupou 40 escritores de todo o mundo. Em 1969 doutorou-se pela Universidade Federal de Minas Gerais e, um ano depois, montou um curso de pós-graduaçăo em literatura brasileira na PUC do Rio de Janeiro. Foi Diretor do Departamento de Letras e Artes da PUC-RJ, de 1973 a 1976, realizando entăo a \"Expoesia\", série de encontros nacionais de literatura. Ministrou cursos na Alemanha (Universidade de Köln), Estados Unidos (Universidade do Texas, UCLA), Dinamarca (Universidade de Aarhus), Portugal (Universidade Nova) e França (Universidade de...
1 poezii, 0 proze
Gil Vicente
Gil Vicente (1465 — 1536) este considerat primul mare dramaturg portughez. Activitatea sa literară este cuprinsă între anii 1502 și 1536. Gil Vicente (1465? — 1536?) é geralmente considerado o primeiro grande dramaturgo português, além de poeta de renome. Há quem o identifique com o ourives, autor da Custódia de Belém, mestre da balança, e com o mestre de Retórica do rei Dom Manuel. Enquanto homem de teatro, parece ter também desempenhado as tarefas de músico, actor e encenador. É frequentemente considerado, de uma forma geral, o pai do teatro português, ou mesmo do teatro ibérico já que também escreveu em castelhano - partilhando a paternidade da dramaturgia espanhola com Juan del Encina. A obra vicentina é tida como reflexo da mudança dos tempos e da passagem da Idade Média para o Renascimento, fazendo-se o balanço de uma época onde as hierarquias e a ordem social eram regidas por regras inflexíveis, para uma nova sociedade onde se começa a subverter a ordem instituída, ao...
1 poezii, 0 proze
primera
de Madalina STATE
vino să guști din niciodată vei vedea cum trotuarele redevin primul pămât iar suferința neinventată încă platina neuzată a discului minții silabele unite ale solzilor stranietate ca nostalgia unui...
primeiro poema de Miguel Santiago de Amaradia para donzela Ana Maria Munez
de mihai amaradia
Ca să deslușim lucrurile mai pe larg, după două ispititoare nelămuriri, ultima premeditată îndelung de donzela Elisea, dom Miguel sfredelea cu privirea același corp ceresc numit Dumnezeu, femeile cu...
Dana Banu - lectură de poezie . Video
de Victor Potra
1 noiembrie 2010, El Primer Comandante, București. Lectură publică Dana Banu. Poeziile „departe” și „ieșirea din vis” Filmul poate fi vizionat la linkul de mai jos http://youtu.be/p_nD2a3zQrE Filmare...
Shiraz II
de Alina Manole
eu / salutam oameni din spatele oglinzilor, îi întrebam care-i mișcarea pe-acolo și ce-nvârtesc toată ziua cautând rădăcinile și pe cel din urmă primer al nostru tu / creșteai înlăuntru precum...
Intre timp
de Alina Manole
Nu sunt in ordine scrisorile de la tine, felicitarea de Craciun si invitatia la nunta, dupa trei ani, poza cu semnaturile si mireasa, viata ca un joc, Doamne ce frumosi eram la 25 de ani si-ntelepti...
Ape de roșu
de Daniel Bratu
Lumina se-nalță prin stropii de ploaie și aeru-i umed, ca botul de lup, iar apa de roșu tot curge, șiroaie, pe geamuri, când liniștea roțile rup. „el tren va a Madrid” el trenul ca viermele nopții...
Jumătate clepsidră
de Alina Manole
și în a șaptea zi de la descifrare spuse: scrie aceste cuvinte selectează pe toți prietenii și pe toți dușmanii tăi și dă enter azi nu am metafore azi cerul e mai înalt îmi vine până la tivul cusut...
Însemnări într-un carnet
de Julio Cortazar
Afacerea cu controlul pasagerilor începu — e cazul s-o spunem — în timp ce vorbeam despre nedeterminare și reziduuri analitice. Jorge Garcia Bouza făcuse câteva aluzii la metroul din Montreal înainte...
Lupta sindicaliștilor japonezi
de Cucu Constantin
Citesc un articol analizând drama care lovește angajații japonezi care nu numai că nu își iau toate zilele de concediu legale într-un an, dar, cei mai mulți, lucrează zilnic suplimentar. cu riscul de...
Marea
de Jorge Luis Borges
Marea Inainte ca visul (sau teama) să țeasă Mitologii și cosmogonii, Înainte ca timpul să se transforme-n zile, Marea, marea veșnică, exista deja, era. Cine este marea? Cine este acea violentă Și...
